Online Poker van het Spel om te Winnen

Strategie voor multi tafel-toernooien

Online multi-tafel-toernooien bieden een goede kans om geld te verdienen voor de vorderende speler.  Daar zijn verschillende redenen voor.  De ene is dat een groot deel van het toernooiveld bestaat uit slechte spelers die gewoon een poging wagen.  Deze spelers hebben praktisch geen kans om te winnen.  Het spelen van toernooien vereist een aantal strategieveranderingen die spelers van normale pokerpartijen niet zo goed kennen.  Daarnaast hebben online toernooien doorgaans ook lagere entreebedragen dan live toernooien.  Een typisch online toernooi heeft een buy-in van $30 en een entreebedrag van $3, terwijl een live toernooi  vaak een entreebedrag van $10 heeft.  Maar goed, ik weet dat je niet kunt wachten om wat van het prijsgeld op te strijken dus we gaan aan de slag…

Aan de slag

In een toernooi betaalt elke deelnemer een vast entreebedrag en wordt geëlimineerd als hij al zijn chips verliest (in een rebuy-evenement, in het eerste uur, kan hij ervoor kiezen meer chips te kopen als zijn chips te snel slinken). De laatste spelers in een toernooi, ontvangen een deel van de prijspot. In een multi-tafel toernooi is de uitbetalingstructuur doorgaans 25-30% voor de eerste en 15-20% voor de tweede, afhankelijk van het aantal deelnemers en gaat dan verder naar de beste 10, 20, 30, 40 of 50 eindspelers. Als je lager dan de eerste tien eindigt, worden de prijzen meestal in series van tien uitbetaald (dus de 11e-20e plek ontvangt hetzelfde als de 21e-30e plek.) Maar ook hier is het aantal betaalde plekken afhankelijk van het aantal deelnemer. Een voorbeeld van een structuur waarbij vele spelers worden uitbetaald, is als volgt:

Een belangrijk punt om te onthouden, is dat hoewel het beter is nét uitbetaald te worden dan met helemaal niets naar huis te gaan, het niet zo heel veel beter is. Het doel in een toernooi zou altijd het maximaliseren van je kansen voor het grote geld zijn, en het grote geld ligt aan de eindtafel. Als je de eindtafel van een toernooi niet wilt halen, houd je of niet van winnen of niet van geld. Welke het ook is, je bent dan niet geschikt om pokertoernooien om geld te spelen.

In de beginstadia van het toernooi zijn de blinds relatief laag in vergelijking tot je chips dus zou je het toernooi op dezelfde manier als een sidegame moeten spelen. Vergeet niet dat een heleboel idiote tegenstanders in het begin veel zullen gokken dus je moet zoveel mogelijk van hun chips zien te verzamelen. Drijf het echter niet tot het uiterste en speel geen handen waarvan je weet dat je ze niet moet spelen. Voor de eerste paar blinds wordt het toernooi als een normaal pokerspel aan een volle tafel gespeeld, dus je hoeft je strategieën nog niet aan te passen.

Als de blinds toenemen, verandert de zaak pas. Omdat je het gevaar loopt te worden geëlimineerd als je al je chips kwijt bent, moet je strategie zich aanpassen en niet teveel riskeren. Dit type spel zal je over het algemeen meer chips opleveren, maar als ze een aanvullend risico opleveren om blut te gaan bij een toernooi, is dat het vaak niet waard. Bijvoorbeeld, als je tegenstander all-in heeft verhoogt met een Aas-Koning van dezelfde kleur in een no-limit hold ‘em sidegame en je wist dat hij deze hand had, zou je meegaan met twee Vrouwen omdat je dan 54%-46% kans hebt over A-K van dezelfde kleur. Bij een toernooi zijn er echter vele situaties (vooral in de latere stadia) waar je dit type spel beter niet kunt toepassen omdat je het risico loopt al je chips te verliezen en uit het toernooi te worden gezet. Je moet echter overwegen dat je tegenstanders ook geen handen als Q-Q, zullen passen maar ook het risico niet willen lopen om blut te gaan, dus zullen ze minder vaak met pre-flop verhogingen of flop-inzetten meegaan als ze mediumhanden hebben omdat ze bang zijn al hun chips te verliezen.

Wat betekent dit allemaal?  Toernooien, zeker no-limit evenementen, zijn in het belang van de persoon die inzet. Dit betekent dat je strategie meer nadruk op het bluffen moet leggen om de pot te winnen, en dat je zelden moet meegaan.  De meeste toernooihanden presenteren zichzelf als verhoog-of-pas situaties, tenzij je denkt dat je hand verderop erg solide wordt en je de tegenstander uit zijn chips wilt bluffen.  Als je kans minder dan enorm is, zou je liever de pot willen winnen dan je tegenstanders de kans geven om al jouw chips te winnen met een mazzelkaart. Dit brengt ons op het volgende:

Win potten zonder showdown wanneer je maar kunt

In de meeste toernooisituaties (behalve in de vroege stadia van een evenement) moet je als je moet kiezen tussen het winnen van een zekere gemiddelde pot (als je tegenstander past) of een grote pot (je tegenstanders gaat mee met een grote inzet), je doorgaans voor de eerste optie moet kiezen tenzij je kansen op het winnen van de pot zo hoog zijn dat je tegenstander een verschrikkelijke fout maakt door mee te gaan.  De situaties waarbij je hand zo sterk is dat je tegenstander bijna geen kans tegen je heeft, zijn zeldzaam.  In een penibele situatie in een toernooi, moet je eerder geneigd zijn spelers uit het toernooi te werken en de pot te winnen dan het risico te nemen dat ze je inhalen.

Bijvoorbeeld: jij hebt A-K en de grote blind heeft T-9 in hold ‘em.  De juiste manier om te spelen is all-in te verhogen en hopen dat hij past.  Het klopt dat jij meer kans hebt over zijn T-9 als hij meegaat, maar zolang de blinds een behoorlijk onderdeel van je stapel vormen, heb je liever dat hij past.  (Dit betekent overigens niet dat je een all-in verhoging met T-9 hier moet maken, tenzij je bijna geen chips meer hebt.  Je brengt je tegenstander schade toe door mee te gaan, maar je brengt jezelf nog meer schade toe.  Zie hieronder 'Geld verdienen door te kijken'.  Je tegenstander kan trouwens een hoog paar hebben als hij verhoogt, wat meegaan helemaal gevaarlijk maakt.)  Onthoud dat je wilt dat je tegenstander het spel kiest dat ook voor hem juist is. Dit is in strijd met de basisbegrippen van poker, maar dat is de logica van een toernooi.  Daarom moet je zoveel mogelijk verhogen: je tegenstanders weten dat ze zichzelf schade toebrengen als ze jouw bluf proberen te beantwoorden met een niet al te beste hand.

Doe je voordeel met de wens van andere spelers om niet blut te raken.

Het 'Gap Concept'

De reden hier achter is dezelfde reden als dat je een betere hand nodig hebt om met een inzet mee te gaan dan zelf in te zetten bij een game met weinig deelnemers. Als je zelf inzet, kun je winnen door de beste hand te laten zien of de pot winnen als alle andere spelers passen. Als je meegaat, heb je alleen de eerste manier om de pot te winnen. Door pre-flop te verhogen kun naast het maken van de beste hand ook de pot stelen (de antes en/of blinds). Ga je echter mee met een verhoging dan kun je alleen maar hopen dat je aan het einde de beste hand hebt. (Je kunt proberen te bluffen, maar in de eindfases van een toernooi kost je dit doorgaans al je chips om te raden of je de tegenstander goed hebt ingeschat.) Het verschil tussen de kwaliteit van een hand die je zelf zou verhogen en de kwaliteit van een hand waarmee je zou meegaan, staat bekend als de “gap”.

Als je een toernooi speelt, is de “gap” in de vroege stadia over het algemeen erg klein als mensen los spelen en de blinds nog laag zijn.  Maar als de blinds 5-10% van de gemiddelde stapel innemen, gaat de meeste spelers een stuk strakker spelen en moet je het spel aanpassen met gebruik van het gap concept.  In een spel waar bijvoorbeeld strak wordt gespeeld, moet je een verhoging overwegen met een hand als Q-J van dezelfde kleur op de middenpositie bij hold ‘em, of een paar 5'en op dezelfde positie. Je verhoging is gebaseerd op de gecombineerde waarde van de hand zelf en de mogelijkheid om er de blinds mee te stelen.  Je moet op die positie echter nooit verhogen als je de volgende handen hebt; A-K, of een stel tienen of hoger. (En als je wél wilt spelen, ga dan niet mee maar verhoog opnieuw.)

Naarmate je verder komt in het toernooi, wordt het gap concept nóg belangrijker. Ik zie doorlopend online spelers die zonder nadenken laat in een toernooi verhogingen doen met handen die ze normaal zelf niet verhoogd zouden hebben.  Daardoor eindigen ze onveranderlijk aan de zijlijn als er voor het grote geld gespeeld wordt.

Blinds stelen op late positie

Zoals je zult merken, zullen de meeste goede toernooispelers op de button of net voor de button laat in een toernooi automatisch verhogen waarna er wordt gepast.  Hoewel ik er normaal op tegen ben zo te spelen, zolang je een gemiddelde stapel hebt, is dit wel de manier om te spelen.  De spelers op de blinds zijn vaak erg bang om geëlimineerd te worden en zullen in de meeste handen hun blinds opgegeven in plaats van jou de kans te geven ze ten gronde te richten in een heads-up pot buiten positie.

Het omgekeerde geldt ook. Als jij de blind hebt en iemand op de late positie verhoogt op iets wat een steal lijkt, zit je in een verhogen-of-passen situatie.  Je wilt buiten positie de grote pot niet heads-up spelen als je niet helemaal zeker van je hand bent als de flop valt.  In de veronderstelling dat de grote blind ten minste 10% van je stapel is, zou ik alle chips inzetten met elk paar of A-J of beter (en misschien nog wel slechtere handen).  (Tegen een verhoger op de vroege- of middenpositie moet je iets conservatiever te werk gaan.)  Als ik denk dat hij niet zoveel heeft en ook geen grote stapel heeft, zou ik vaak all-in verhogingen doen om te bluffen omdat spelers bijna nooit met deze hand meegaan tenzij zee en grote stapel hebben of een goede hand.  (Pas dit niet lukraak toe. Als diegene die verhoogt al een tijdje geen hand gespeeld heeft, zelfs als hij de blinds had kunnen stelen, dan wacht hij waarschijnlijk op iets dat goed genoeg is om met jou mee te gaan.)

Ik speel zo omdat ik niet bang ben om een toernooi zonder prijsgeld te verlaten zolang ik mijn kansen voldoende kan verhogen om de grote pot te winnen. Je moet een toernooi spelen om een grote prijs te winnen en niet om een kleine som te winnen door superstrak te spelen. Als jouw doel is twee uur lang een toernooi te spelen om uiteindelijk $3 meer te winnen dan je had betaald om mee te doen, dan moet je dat vooral doen. Ik ga echter voor het grote geld.

Op de “bubble” spelen

Het gebruik van superstrak spel “on the bubble” is een van de grote voordelen die een goede toernooispeler heeft. Maak daar gebruik van.

“On the bubble” is de fase in een toernooi nét voordat je geld verdient.  Als het toernooi 40 bijvoorbeeld plaatsen uitbetaald en er zijn nog 60 of minder spelers over, dan kun je er zeker van zijn dat het spel behoorlijk verandert.  Het eerste dat je zal opvallen is dat de spelers met de kleine stapels opzettelijk zullen vertragen als het hun beurt is om actie te ondernemen, in de hoop dat andere tafels sneller spelen en meer spelers elimineren waardoor de kleine stapels van een betalingspositie verzekerd zijn.  Dit is natuurlijk niet bepaald een eerlijke manier en ik geef dan ook de voorkeur aan het spelen op een site als PokerStars die een “tijdbank” heeft zodat de spelen maar een beperkte tijd heeft om te reageren als hij aan de beurt is.  Helaas is dit niet overal het geval en de twee meest winstgevende sites om multi-tafel toernooien op te spelen (PartyPoker en UltimateBet) laten deze vertraagtechniek wel toe dus als je jouw potentiële toernooiwinst wilt maximaliseren, zul je dit voor lief moeten nemen.

Aangezien de spelers met de kleine stapels nu echt niet blut willen raken, zullen ze superstrak gaan spelen.  Probeer hun blinds te stelen.  (Probeer echter niet de blinds van een ongelooflijk kleine stapel te stelen als een stapel van 1200 zojuist een grote blind van 1000 betaald heeft.  Hij zal zeker meegaan.  Als de blinds 500-1000 zijn, richt je steal dan op de stapels van rond de 3000-6000.)  Als zij de pot spelen, wat meestel de verdienste van een all-in verhoging is als het geen no-limit is, zullen ze meestal een enorme hand laten zien als A-K of een hoog paar.  Zolang ze echt nog niet hebben verhoogd, heb je geen reden om ze krediet voor een dergelijke hand te geven. Pak gewoon hun blinds en geniet van je chipstoename.

Als jij hier de kleine stapel hebt, dan raad ik je aan een stuk strakker te spelen.  De voornaamste is niet om een kleine uitbetaling zeker te stellen, maar simpelweg omdat je te weinig chips hebt om een grote stapel tot passen te dwingen.  Een van je belangrijkste wapens, het bluffen, ben je kwijt.  Ik heb vaak genoeg grote stapels gezien die met mijn all-in bij J-3 meegingen toen ik vrij weinig chips had.  Probeer een goede hand te kiezen zonder teveel spelers om je uit te dagen en wees agressief, maar probeer niet iemand tot passen te dwingen.  Dat werkt namelijk niet.  Wacht op een redelijk goede hand: het soort dat je all-in zou spelen tegen een vrij losse speler die altijd meegaat. Als je niet langer kunt wachten, neem dan de gok en bid dat het goed afloopt.

Spelen met weinig deelnemers

Als het toernooi in de eindfase belandt met nog maar weinig spelers, dan moet je opnieuw je pokerprincipes aanpassen. Het komt er op neer dat agressie de sleutel is. Door in te zetten en te verhogen maak je veel meer kans om de pot te winnen in een toernooi omdat spelers blut raken. Dus dit zul je vaak moeten doen om een redelijk aantal potten te winnen.

Er zijn twee belangrijke richtlijnen. De eerste is de pot te stelen als er nog niemand verhoogd heeft. In veel gevallen verplicht de verhoging van een speler (zeker al het meer dan een kwart van hun chips is) tot de pot en zullen ze opnieuw verhogen met hun hele stapel. Dit betekent dat, tenzij je de grote favoriet bent om zijn geld te winnen, je hem uit de weg moet gaan en past. Als er nog niemand heeft verhoogd, draai dan de duimschroeven aan en pik hun chips in.

Ten tweede, als er genoeg geld op het spel staat en je verdenkt je tegenstander van een bluf, dan is er niks beters om ook te bluffen.  Als iemand mij verhoogd op een duidelijk poging tot het stelen van de blinds, die maar 10% van zijn chips vormen, zal ik hem hoogstwaarschijnlijk verhogen – of ik nu een goede hand heb of niet.  De meeste spelers zullen terug krabbelen zonder iets te hebben om hun acties te verantwoorden dus kan k behoorlijk wat chips inpikken als dat gebeurt.  Dit zorgt er ook voor dat spelers wel twee keer zullen nadenken voor ze jouw blinds proberen te stelen dus ook dat is in jouw voordeel.

Als je aan een pot meedoet, probeer dan zo goed mogelijk poker te spelen. Win een aantal potten dor in te zetten en te verhogen en vermijd een showdown om je beste hand te laten zien. Als een tegenstander alle chips op zijn hand zet, heeft hij waarschijnlijk jouw marginale hand verslagen. De meeste toernooispelers zullen geen risico nemen met middelmatige handen. Wees agressief en vermijd boven alles om mee te gaan. Door mee te gaan zal de hoogte van je stapel zienderogen achteruit gaan bij een toernooi.

All-ins

De kracht van een all-in verhoging is enorm. David Sklansky heeft een “toernooisysteem” bedacht waarbij de speler bij elke hand ofwel all-in gaat of past. De speler die dit toepaste, deed het aardig goed in het toernooi door tegenstander grote handen als J-J en Q-Q te laten passen, tot ze tegen een stel Azen aanliep.

Dit is een extreem voorbeeld, maar het laat zien dat een all-in verhoging enorm veel betekenis heeft in dit soort games. Je kunt van de onwilligheid van je tegenstanders om in één hand blut te raken, enorm profiteren.  Met andere woorden, het is een ander voorbeeld van hoe agressief inzetten je voordeel in een toernooi oplevert.  Bij heads-up, zul je vaak all-in moeten gaan.  Het is moeilijk om een exacte richtlijn te geven, maar als je op een bepaald moment niet 15% van je handen all-in gaat, dan speel je waarschijnlijk niet agressief genoeg.  (Ik ga uit van het feit dat de blinds een behoorlijk deel van je stapel uitmaken. Zo niet, dan zou je net zo vaak all-in moeten gaan tenzij je denkt dat je tegenstander een betere heads-up speler is dan jij.)

Lees Sklansky's toernooiboek voor meer handige tips en adviezen. Ik kan niet alles van dit fantastische boek op de beperkte pagina’s van deze site weereven en zou ook de verkoop van dit prachtboek niet in gevaar willen brengen.

Prijsgeld verdienen door te kijken?

Ik stem over het algemeen in met agressief spel om de pot te stelen. Precies het tegenovergestelde is echter van toepassing, als er met je inzet of verhoging wordt meegegaan. Om de reden hierachter te begrijpen, is er het volgende scenario: er zijn nog drie spelers in het toernooi over met elk hetzelfde aantal chips. $300 aan prijzengeld wordt verdeeld als $150/$90/$60 over de eerste, tweede en derde plaats. Het is makkelijk om te zien dat elke spelers gemiddeld $100 wint.

Veronderstel nu dat spelers A en B all-in gaan en dat speler C past. Veronderstel dat A en B elk 50% kans hebben om deze pot te winnen. Als A verliest, wint hij $60 voor de derde plaats. Als hij wint, heeft hij 2/3 kans op het winnen van $150 en 1/3 kans op het winnen van $90. Zijn verwachting is dus (.5)($60) + (.33)($150) + (.17)($90) = $95, minder dan de $100 die hij had gehad als hij uit deze hand was gebleven. B's verwachting is hetzelfde, maar die van C stijgt naar $110 door deze hand simpelweg uit te zitten.

Het algemene principe hier is dat hoewel je agressief kunt spelen om een aantal potten te stelen, het ook in je voordeel kan zijn om gewoon rustig af te wachten en de andere spelers elkaar te laten elimineren. Kijk echter uit bij een dikke pot voor een hand die qua waarde bijna gelijk is aan die van jou.

Conclusie

Vergeet niet dat bij een multi-tafel toernooi, selectieve agressie de sleutel tot succes is. Je zult tijdens de WSOP en WPT evenementen op televisie weinig spelers zien die met bluffen winnen omdat ze deze handen vaak overslaan om in plaats daarvan de spannende all-in showdowns te laten zien. Maar de winnende spelers stelen een heleboel potten en winnen die potten vaak met blufs in plaats van het aan te laten komen op showdowns. Bescherm je stapel als je weinig chips hebt en val de kleine stapels aan als je een heleboel chips hebt.